Τα έργα τέχνης ζουν μέσα σε απέραντη μοναξιά και η κριτική είναι το χειρότερο για να τα ζυγώσεις.
Μονάχα η αγάπη μπορεί να τα συλλάβει, να τ' αγκαλιάσει, να σταθεί δίκαιη απέναντί τους
RAINER MARIA RILKE

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Ο «παράδρομος» της ΕΡΤ και η Μπιενάλλε της Αθήνας



Η απόφαση της ΕΡΤ να μην προβάλει το διαφημιστικό μήνυμα της 3ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης, ενώ διοίκηση και εργαζόμενοι διαβεβαιώνουν με όλους τους τρόπους ότι πρόκειται για έναν οργανισμό με αποστολή να προάγει τον πολιτισμό, αποδεικνύει πόσο κούφια είναι πολλές φορές τα λόγια.

Στην ανακοίνωση με την οποία εξηγεί τους λόγους που την οδήγησαν σε αυτή την απόφαση, η διοίκηση της ΕΡΤ κρύβεται πίσω από το γράμμα του νόμου, απαγορεύοντας την προβολή ενός διαφημιστικού μηνύματος που αποπειράται να στρέψει την προσοχή μας στην κατάλυση του κράτους δικαίου. Αναφέρουν συγκεκριμένα ότι η ΕΡΤ έχει «την υποχρέωση να λειτουργεί υπό συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο και φέρει την ευθύνη της εφαρμογής του. Το νομοθετικό αυτό πλαίσιο δεν επιτρέπει μεταξύ άλλων τη μετάδοση μηνυμάτων που περιέχουν στοιχεία βίας ή ενθαρρύνουν συμπεριφορές επιζήμιες για την υγεία και την ασφάλεια ή θίγουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια».

Επειδή παρακολούθησα προσεκτικά το σύντομο φιλμάκι, δεν είδα κανένα στοιχείο βίας που δεν βλέπω από το πρωί στις τηλεοπτικές οθόνες, σε όλα τα ιδιωτικά κανάλια, αλλά και στις συχνότητες της ΕΡΤ. Δεν αισθάνθηκα ουδόλως ότι το φιλμ αυτό με εξωθεί σε συμπεριφορές επιζήμιες για την υγεία και την ασφάλεια, τουλάχιστον όχι περισσότερο από όσο με εξωθούν τα δελτία ειδήσεων ή οι κινηματογραφικές ταινίες. Επίσης δεν διακρίνω να θίγει την αξιοπρέπεια κανενός, εκτός ίσως όλων ημών που οδηγήσαμε τα πράγματα σε αυτόν τον ... Μονόδρομο.

Επίσης το σποτάκι σαν διαφημιστικό μιας Μπιενάλε Τέχνης όφειλε να αποδώσει τον χαρακτήρα της συγκεκριμένης καλλιτεχνικής εκδήλωσης και η εφετινή Μπιενάλε έχει σαφείς αναφορές στην κρίση που περνάμε. Και αυτό ακριβώς, με πολύ λιτό και περιεκτικό τρόπο, δείχνει το σποτ αυτό.

Τα φωτισμένα μυαλά στη δημόσια τηλεόραση θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι η Τέχνη δεν επιδέχεται εύκολα πολιτικά παιχνίδια. Η επιλογή να περιορίσουν την ανάγνωση του μηνύματος καθαρά στο πολιτικό επίπεδο ήταν μία επιλογή ατυχής που εξέθεσε την ίδια τη δημόσια τηλεόραση. Η οποία, αν είναι ανεξάρτητη, οφείλει να είναι ανοιχτή στην εποχή της.

Η διοίκηση της ΕΡΤ θα έπρεπε να είχε προβάλει το σποτάκι και αν κάποιοι είχαν άλλη άποψη να το διαχειριζόταν αναλόγως.

Η δημόσια τηλεόραση οφείλει να τολμά, αν δεν θέλει να αντιμετωπίζεται από τους πολίτες που την χρηματοδοτούν σαν αποθήκη καρεκλοκένταυρων.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν αποδείχτηκε και τόσο τολμηρή.

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΛΑΝΗ από το ΒΗΜΑ

Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

Σπίλμπεργκ, Γκοντάρ και Σκορσέζε γράφουν ερωτική επιστολή στο Φιλμ

Η Τασίτα Ντιν είναι μια Αγγλίδα καλλιτέχνης, εικαστικός, που ζει και δουλεύει στο Βερολίνο.

Πριν λίγο καιρό της ανατέθηκε μια έκθεση στο Turbine Hall της Tate Modern στο Λονδίνο.

Η Τασίτα Ντιν χρησιμοποιεί ούτως ή άλλως εκτατεμένα το φιλμ και μάλιστα των 16mm στα έργα της. Οταν, πριν ένα χρόνο, το εργαστήριο με το οποίο συνεργαζόταν, στο Σόχο, την ενημέρωσε ότι έπαψε την επεξεργασία του φιλμ, βρέθηκε, στην ουσία, χωρίς πρώτη ύλη.

Ετσι, η έκθεση που παρουσιάζει αυτόν τον καιρό και μέχρι τον Μάρτιο, στην Tate Modern, η καλλιτέχνης, έχει τον τίτλο «FILM» και αυτό ως αντικείμενό της.

Στον κατάλογο της έκθεσης, «The Unilever Series: Tacita Dean, FILM», κάποιοι από τους σημαντικότερους και πιο αγαπημένους μας κινηματογραφικούς δημιουργούς εκφράζουν τις ευχαριστίες τους προς το φιλμ. Διαβάστε παρακάτω τι έχουν να πουν ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ και, φυσικά, ο λάτρης του φιλμ Μάρτιν Σκορσέζε:

Στίβεν Σπίλμπεργκ

Το αγαπημένο μου βήμα ανάμεσα στη φαντασία και την εικόνα είναι μια λωρίδα χημικά παρασκευασμένου υλικού, που μπορείς να το κρατήσεις, να το τυλίξεις, να το τσακίσεις, να το κοιτάξεις με γυμνά μάτια ή να το προβάλεις σε μια επιφάνεια για να το δουν κι άλλοι. Μυρίζει έντονα κι έχει ατέλειες. Αν πας πολύ κοντά στην κινούμενη εικόνα, μοιάζει με ιμπρεσιονιστικό έργο τέχνης. Κι αν απομακρυνθείς, γίνεται εντελώς ρεαλιστικό. Μπορείς να δεις τον κόκκο, αυτό που εμένα μου αρέσει να σκέφτομαι ως τα ορατά, απρόβλεπτα μόρια μιας νέας δημιουργικής γλώσσας. Αλλωστε, αυτό το «υλικό» των ονείρων είναι το πιο πρωτότυπο μέσο επικοινωνίας της ανθρωπότητας και γεννήθηκε το 1895. Σήμερα τα χρόνια του είναι μετρημένα, αλλά εγώ θα παραμείνω πιστός σ’ αυτήν την αναλογική μορφή τέχνης μέχρι να κλείσει και το τελευταίο εργαστήριο.

Ζαν-Λικ Γκοντάρ

Αυτό που αποκαλούμε «ψηφιακό» δεν είναι απλώς ένα τεχνικό μέσο, αλλά ένα μέσο σκέψης. Κι όταν οι σύγχρονες δημοκρατίες μετατρέπουν την τεχνική σκέψη σ’ έναν ξεχωριστό τομέα, αυτές οι σύγχρονες δημοκρατίες οδεύουν προς την απολυταρχία.

Μάρτιν Σκορσέζε

Αυτές οι απίστευτες αναπαραστάσεις του Μάλμπερι Μπεντ, ενός δρόμου στο Μανχάταν, στο «The Musketeers of Pig Alley» του Γκρίφιθ και το Σαν Φρανσίσκο στην αλλαγή του αιώνα στην «Απληστία» του Στροχάιμ, με τη λεπτομερή υφή, αληθινές όσο οι πρώτες φωτογραφίες. Το γυαλιστερό κοντινό που πρωτοσυστήνει την Ανα Μέι Γουονγκ στο «Shanghai Express»: τα πιο πλούσια και λαμπερά ασπρόμαυρα πλάνα, γκρίζα και ασημένια – νομίζεις ότι νοιώθεις ακόμα και τον αέρα. Η Τζιν Τίρνεϊ ντυμένη στα λευκά, με σκούρα γυαλιά και κόκκινο κραγιόν στην καλογυαλισμένη βάρκα που πλέει μέσα σε τιρκουάζ νερά με τα πράσινα πεύκα πίσω της στο «Leave Her to Heaven». Η Αβα Γκάρντνερ – τα πυκνά σκούρα μαλιά, το δέρμα σαν τέλεια πορσελάνη – μ’ ένα χρυσό φόρεμα κάτω από μια σμαραγδί κάπα κάτω από τον σκούρο μπλε ουρανό στο «Pandora and the Flying Dutchman». Ο κινηματογράφος ξεκίνησε με μια παθιασμένη, υλική σχέση ανάμεσα στη σελιλόζη και τους καλλιτέχνες και τους τεχνήτες και τους τεχνικούς που τη χειρίζονταν, την επεξεργάζονταν και κατέληξαν να τη γνωρίζουν όπως ένας εραστής μαθαίνει κάθε εκατοστό του κορμιού του αγαπημένου του προσώπου. Οποια κατεύθυνση κι αν πάρει ο κινηματογράφος, δεν έχει περιθώριο να ξεχάσει τις ρίζες του.

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

APPEAL FOR EUROPE / ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟ 95 ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ



*Asger Aamund (Denmark), President and Chief Executive, A.J. Aamund; Chairman, Bavarian Nordic

*Martti Ahtisaari (Finland), Former President

*Anders Aslund (Sweden), Senior Fellow, Peterson Institute for International Economics

*Gordon Bajnai (Hungary), Former Prime Minister

*Mario Baldassarri (Italy), Member of the Italian Senate

*Ulrich Beck (Germany), Professor of Sociology, University of Munich

*Peter Bofinger (Germany), Economist; Member of the German Council of Economic Experts

*Svetoslav Bojilov (Bulgaria), Founder, Communitas Foundation and President, Venture Equity Bulgaria

*Emma Bonino (Italy), Vice-President of the Senate; former European Union Commissioner

*Elmar Brok (Germany), Foreign policy spokesman for the European People’s Party Group in the European Parliament

*Maria Cattaui (Greece/Switzerland), Former Secretary of International Chamber of Commerce

*Daniel Cohn-Bendit (Germany), Member of the European Parliament

*Bertrand Collomb (France), Membre de l’Institut de France; Honorary Chairman, Lafarge

*Massimo D’Alema (Italy), President, Italianieuropei Foundation; President, Foundation for European Progressive Studies; former Prime Minister and Foreign Minister

*Daniel Daianu (Romania), Former Finance Minister

*George David (Cyprus/Greece), Chairman of the Board of Directors of Coca-Cola Hellenic Bottling Company

*Howard Davies (United Kingdom), Economist

*Jean-Luc Dehaene (Belgium), Former Prime Minister; Member of the European Parliament

*Ales Debeljak (Slovenia), Professor, University of Ljubljana

*Gianfranco Dell’Alba (Italy), Director, Confederation of Italian Industry (Confindustria) – Brussels office

*Pavol Demes (Slovakia), Former Foreign Minister; Senior Transatlantic *Fellow, German Marshall Fund of the United States (Bratislava)

*Kemal Dervis (Turkey), Former Minister of State for Economic Affairs; Vice-President and Director of Global Economy and Development, Brookings Institution

*Tibor Dessewffy (Hungary), President, Demos Hungary

*Andrew Duff (UK), President of the Union of European Federalists

*Hans Eichel (Germany), Former Finance Minister

*Joschka Fischer (Germany), Former Foreign Minister and Vice-Chancellor

*Timothy Garton Ash (UK), Professor of European Studies, Oxford University

*Anthony Giddens (UK), Emeritus Professor, London School of Economics and Political Science

*Charles Goodhart (UK), Economist; former member of the Bank of England’s Monetary Policy Committee

*Heather Grabbe (UK), Executive Director, Open Society Institute – Brussels

*Charles Grant (UK), Director, Centre for European Reform

*Jean-Marie Guéhenno (France), Director of the Centre on International *Conflict Resolution, Columbia University (New York); Senior Fellow, Brookings Institution; former Under-Secretary-General for Peacekeeping Operations at the UN Operations at the United Nations

*Alfred Gusenbauer (Austria), Former Federal Chancellor

*Hans Hækkerup (Denmark), Chairman, Defence Commission; former Defence Minister

*David Hannay (UK), Member of the House of Lords

*Chris Haskins (UK/Ireland), Member of the House of Lords; Chair of the European Movement

*Pierre Hassner (France), Emeritus Research Director at Sciences-Po (CERI)

*Steven Heinz (Austria), Co-Founder and Co-Chairman, Lansdowne Partners

*François Heisbourg (France), Chair of the International Institute for Strategic Studies and Geneva Centre for Security Studies

*Diego Hidalgo (Spain), Co-founder of the Spanish newspaper El País; President, FRIDE (Fundación para las Relaciones Internacionales y el Diálogo Exterior, Madrid)

*Michiel van Hulten (The Netherlands), Course leader of the FutureLab Europe programme, European Policy Centre, Brussels; former Member of the European Parliament

*Jaakko Iloniemi (Finland), Former Executive Director, Crisis Management Initiative; former Ambassador

*Wolfgang Ischinger (Germany), Chairman, Munich Security Conference; Global Head of Government Affairs, Allianz

*Minna Jarvenpaa (Finland/US), International Advocacy Director, Open Society Foundation

*Mary Kaldor (UK), Professor, London School of Economics

*Glenys Kinnock (UK), Shadow House of Lords spokesperson on international development

*Gerald Knaus (Austria), Chairman of the European Stability Initiative and Carr Center Fellow

*Rem Koolhaas (The Netherlands), Architect

*Fiorella Kostoris (Italian), Economist

*Bernard Kouchner (France), Former Foreign Minister

*Ivan Krastev (Bulgaria), Chair of Board, Centre for Liberal Strategies

*Armin Laschet (Germany), Former Minister for Integration

*Mark Leonard (UK), Director, European Council on Foreign Relations

*Gerard Lyons (UK), Chief Economist and Head of Global Research at Standard Chartered

*George Magnus (UK), Senior Economic Adviser, UBS Investment Bank

*Emma Marcegaglia (Italy), President, Confindustria

*Tadeusz Mazowiecki (Poland), Former Prime Minister

*Dominique Moisi (France), Senior Adviser, IFRI

*Hildegard Müller (Germany), Chairwoman, BDEW (Bundesverband der Energie-und Wasserwirtschaft)

*Kalypso Nicolaidis (Greece/France), Professor of International Relations, University of Oxford

*Christine Ockrent (Belgium), Chief Executive, Audiovisuel Extérieur de la France

*Dick Oosting (The Netherlands), Chief Executive, European Council on Foreign Relations

*Mabel van Oranje (The Netherlands), Chief Executive, The Elders

*Ana Palacio (Spain), Former Foreign Minister; former Senior Vice-President and General Counsel of the World Bank Group

*Jose Pérez Fernandes (Spain), Chairman, Banco de Madrid

*Julian Priestly (UK), Former Secretary-General of the European Parliament

*Andrew Puddephatt (UK), Director, Global Partners & Associated

*Hélène Rey (France), Professor of Economics, London Business School

*George Robertson (UK), Former Secretary-General of Nato

*Albert Rohan (Austria), Former Secretary-General for Foreign Affairs

*Dariusz Rosati (Poland), Former Foreign Minister

*Adam D. Rotfeld (Poland), Former Foreign Minister

*Olivier Roy (France), Professor, European University Institute (Florence)

*Daniel Sachs (Sweden), Chief Executive, Proventus

*Marietje Schaake (The Netherlands), Member of the European Parliament

*Giuseppe Scognamiglio (Italy), Head of Public Affairs – Executive Vice-President, UniCredit

*Narcís Serra (Spain), Chair of CIDOB Foundation; former Vice-President of the Spanish Government

*David Simon (UK), Member of the House of Lords; former Chairman of BP

*Aleksander Smolar (Poland), Chairman of the Board, Stefan Batory Foundation

*Javier Solana (Spain), Former EU High Representative for the Common Foreign and Security Policy and Secretary-General of the Council of the EU; former Secretary-General of Nato

*Pedro Solbes (Spain), Former EU Commissioner and former Minister of Finance

*Carlos Solchago (Spain), Former Minister of Economy and Finance; former Chair of the Interim Committee of the International Monetary Fund; Director-Partner, Solchaga Recio & Asociados

*George Soros (Hungary/US), Founder and Chairman, Open Society Foundations

*Pär Stenbäck (Finland), Former Foreign Minister

*Ion Sturza (Romania), President, GreenLight Invest; former Prime Minister of the Republic of Moldova

*Pawel Swieboda (Poland), President, Demos-Europa, Centre for European Strategy

*Loukas Tsoukalis (Greece), Professor, University of Athens and President, ELIAMEP (Hellenic Foundation for European and Foreign Policy)

*George Vassiliou (Cyprus), Former President

*Guy Verhofstadt (Belgium), Member of the European Parliament; leader of the Alliance of Liberals and Democrats for Europe Group; former Prime Minister

*Vaira Vike-Freiberga (Latvia), Former President

*David Vines (UK), Professor of Economics, Oxford University

*António Vitorino (Portugal), Lawyer; former European Commissioner

*Norbert Walter (Germany), Former Chief Economist, Deutsche Bank

*Stephen Wall (UK), Former British Permanent Representative to the European Union

*Carlos Alonso Zaldívar (Spain), Ambassador of Spain to Brazil

*Stelios Zavvos (Greece), Chief Executive, Zeus Capital Manager


AN OPEN LETTER FROM CONCERNED EUROPEANS TO EUROZONE LEADERS

The euro crisis needs a solution, now. The current measures are too little and too late and are precipitating global financial turmoil. The euro is far from perfect, as this crisis has revealed. But the answer is to fix its faults rather than allowing it to undermine and perhaps destroy the global financial system.

We, concerned Europeans, call upon the governments of the Eurozone to agree in principle on the need for a legally binding agreement to: 1) establish a common treasury that can raise funds for the Eurozone as a whole and ensure that member-states adhere to fiscal discipline; 2) reinforce common supervision, regulation and deposit insurance within the Eurozone; and 3) develop a strategy that will produce both economic convergence and growth because the debt problem cannot be solved without growth.

While a legally binding agreement is being negotiated and ratified, the governments of the Eurozone must in the interim empower the European Financial Stability Facility (EFSF) and the European Central Bank (ECB) to cooperate in bringing the crisis under control. These institutions could then guarantee and eventually recapitalize the banking system and enable countries in need to refinance their debt, within agreed limits, at practically no cost by issuing treasury bills that can be rediscounted at the ECB.

We call upon the legislatures of the Eurozone countries to recognize that the euro needs a European solution. The pursuit of national solutions can only lead to dissolution.

«Κύριοι, η κρίση στην Ευρωζώνη χρειάζεται μια λύση, άμεσα. Τα τρέχοντα μέτρα είναι πολύ λίγα, ήρθαν πολύ αργά και επιτείνουν την παγκόσμια χρηματοοικονομική αναταραχή. Όπως αποκάλυψε αυτή η κρίση το ευρώ απέχει πολύ από το να είναι τέλειο. Η απάντηση σε αυτό είναι μάλλον να επιδιορθωθούν τα λάθη του, παρά να αφεθεί να υπονομεύει και ίσως και να καταστρέψει το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα.

Εμείς, οι ανήσυχοι ευρωπαίοι απευθύνουμε έκκληση στις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης να συμφωνήσουν σε μια νομικά δεσμευτική συμφωνία, η οποία θα καθιερώνει ένα κοινό υπουργείο οικονομικών που θα μπορεί:

1. Να συγκεντρώσει κεφάλαια για την Ευρωζώνη ως σύνολο και να διασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη είναι δημοσιονομικά πειθαρχημένα

2. Να ενισχύσει την κοινή εποπτεία, την επιβολή κανονιστικού πλαισίου και την ασφάλεια των καταθέσεων εντός της Ευρωζώνης και

3. Να αναπτύξει μια στρατηγική που θα έχει ως αποτέλεσμα την οικονομική σύγκλιση και την ανάπτυξη- γιατί το πρόβλημα του χρέους δεν μπορεί να σωθεί χωρίς ανάπτυξη.

Ενώ μια νομικά δεσμευτική συμφωνία θα γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης, πρέπει στο μεταξύ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να ενθαρρύνουν το Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας και την ΕΚΤ να συνεργαστούν ώστε να τιθασεύσουν την κρίση. Αυτά τα ιδρύματα μπορούν να εγγυηθούν και τελικά να ανακεφαλαιοποιήσουν το τραπεζικό σύστημα. Έτσι, χώρες που έχουν ανάγκη να αναχρηματοδοτήσουν το χρέος τους, θα μπορέσουν να το κάνουν εντός συμφωνηθέντων ορίων, χωρίς πρακτικά κανένα κόστος, εκδίδοντας ομόλογα που μπορούν να επαναπροεξοφλήσουν στην ΕΚΤ.

Απευθύνουμε έκκληση και στα νομοθετικά σώματα των χωρών της ευρωζώνης να αναγνωρίσουν ότι το Ευρώ χρειάζεται μια ευρωπαϊκή λύση. Το κυνήγι εθνικών λύσεων, μόνο σε διάλυση μπορεί να οδηγήσει».


ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΣΤΟ http://www.appealforeurope.org/

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2011

ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΤΟ 5ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Σάββατο 8 Οκτ.
Αμφιθέατρο Μεγάρου Περ. Εν. Ευβοίας
Πανόραμα
9.00-9.29 Κινηματογραφώντας, Ένας Καθημερινός Αγώνας 29’
Πλουμπίδης Νίκος
9.32-9.40 Επαφή Αιωνιότητας 8’ Εντελέχεια
9.43-10.05 Διαδρομές Νερού στην Αμοργό 22’ Λατσούδη Έφη
10.08-10.36 Η Ώρα η Κακιά 28’ Δουλκέρη Τέσσα
Διαγωνιστικό
10.39-11.04 Ποίηση-Εμπειρίκος 25’ Αλευράς Νίκος
11.07-11.52 Μαρτυρίες Ξεσηκωμού 45’ Δημελλάς Μανώλης
11.55-1.08 Πεθαίνοντας για την Αλήθεια 73’ Μεγγρέλης Νίκος
1.11-14.31 Οι Νύμφες του Hindu Kush 80’ Παπαθανασίου Αννέτα
14.34-15.22 Γυναίκα Τσιγγάνα 48’ Δίτσας Μένιος
Αφιερώματα
18.00-18.30 Αφιέρωμα Ταινίες για την Εύβοια: «Χαλκίδα» 30’
Λύκας Πέτρος Παραγωγή: Γιώργος Σγουράκης
18.33-19.03 Αφιέρωμα στον σκηνοθέτη Τάκη Παπαγιαννίδη:
«Γιορτή στη Δραπετσώνα» 30’
19.06-20.20 Αφιέρωμα στον σκηνοθέτη Γιάννη Σολδάτο:
«Ένας άνθρωπος παντός καιρού» (Θανάσης Βέγγος) 74’
Διαγωνιστικό
20.23-20.30 7.1.2011 The Last Rehearsal 7’ Θεοδωρόπουλος Δημήτρης
20.33-21.25 Α Γρούσα Νάμου 52’ Λαλουδάκη Ελισάβετ, Massimo Pizzocaro
21.28-22.23 26.2 The Road To Here 55’ Φυλακτός Λευτέρης
22.26-23.47 1000 Χαμένες Μπάλες του Γκολφ 81’ Καλαιτζής Βαγγέλης
23.50-1.02 Σχοινούσα το νησί του ήλιου 72’ Μαυράκη Ισαβέλλα

Θέατρο Παπαδημητρίου
Διαγωνιστικό
9.00-9.45 Από Λινάρι 45’ Κοπανά Διονυσία
9.48-10.25 Μη Με Φωνάζεις «Ξένο» 37’ Χαρωνίτης Λευτέρης
10.28-10.56 Ένα Μουσείο Γεννιέται 28’ Κεσίσογλου Άννα
10.59-11.45 Η Ηχώ του Χρόνου 46’ Κέκας Πάνος
11.48-12.42 Μόνο οι Λέξεις Συνεχίζουν 54’ Λεγάκη Καλλιόπη
12.44-13.47 Το σχέδιο Σωτηρία 62’ Ρικάκη Λουκία
13.50-14.57 Ο Αθέατος Σκηνοθέτης 67’ Θεοδοσίου Νίκος
Πανόραμα
14.56-15.14 Ethos Process Part II 18’ Αμοιρόπουλος Σπύρος
15.17-15.41 Ο Βασίλης Ο Ταξιτζής 24’ Νικολαΐδης Γιώργος
15.43-16.50 Pelican’s Watch 67’ Μπίνζερ Λεία
Αφιερώματα
18.30-19.25 Αφιέρωμα στον σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη:
«Μιχάλης Κακογιάννης» 55’ Νίκος Αναγνωστόπουλος
19.28-19.55 Αφιέρωμα Ταινίες για την Εύβοια: «Τα 45χρονα της
συρταρωτής γέφυρας του Ευρίπου» 27’ Σταύρος Ιωάννου
19.58-20.21 Καβάλα- Βασιλικός 23’ Θωμάς Μοσχόπουλος
20.21-21.00 Τιμητική Εκδήλωση για τον συγγραφέα Βασίλη Βασιλικό
Διαγωνιστικό
21.00-21.08 Μπαμπά που είσαι 8’ Ραφαηλίδου Τζάνις
21.11-21.20 Παίζουμε Οικολογικά 9’ Γκίκας Θανάσης
21.23-22.41 Πρώτη ύλη 78’ Καρακέπελης Χρήστος
22.44-12.21 Παγωμένος Χρόνος 97’ Ιωσηφίδης Ηλίας
Ειδική Προβολή (ταινία σε εξέλιξη)
12.30-12.45 Ιστιοπλοΐα με άλλα μάτια 15’ Βιανέλλης Φρέντυ
Σάββατο 8 Οκτ.


Κυριακή 9 Οκτ.

Θέατρο Παπαδημητρίου
Ειδική προβολή (ταινία σε εξέλιξη)
9.00-9.15 Ιστιοπλοία με άλλα μάτια 15’ Βιανέλλης Φρ.
Διαγωνιστικό
9.18-10.55 Παγωμένος Χρόνος 97’ Ιωσηφίδης Ηλίας
10.58-12.16 Πρώτη ύλη 78’ Καρακέπελης Χρήστος
12.19-12.28 Παίζουμε Οικολογικά 9’ Γκίκας Θανάσης
12.31-12.39 Μπαμπά που είσαι 8’ Ραφαηλίδου Τζάνις
Αφιερώματα
12.42-13.09 Αφιέρωμα Ταινίες για την Εύβοια: «Τα 45χρονα της
συρταρωτής γέφυρας του Ευρίπου» 27’ Σταύρος Ιωάννου
13.12-13.35 Αφιέρωμα στον συγγραφέα Βασίλη Βασιλικό:
Καβάλα- Βασιλικός 23’ Θωμάς Μοσχόπουλος
13.38-14.33 Αφιέρωμα στον σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη:
«Μιχάλης Κακογιάννης» 55’ Νίκος Αναγνωστόπουλος
Διαγωνιστικό
18.00-18.54 Μόνο οι Λέξεις συνεχίζουν 54’ Λεγάκη Καλλιόπη
18.57-19.42 Από Λινάρι 45’ Κοπανά Διονυσία
19.46-20.23 Μη με φωνάζεις «Ξένο» 37’ Χαρωνίτης Λευτέρης
20.26-21.12 Η Ηχώ του Χρόνου 46’ Κέκας Πάνος
21.10-21.38 Ένα Μουσείο Γεννιέται 28’ Κεσίσογλου Άννα
21.41-22.48 Ο Αθέατος Σκηνοθέτης 67’ Θεοδοσίου Νίκος
22.51-23.53 Το σχέδιο Σωτηρία 62’ Ρικάκη Λουκία
Πανόραμα
23.56-24.14 Ethos Process Part II 18’ Αμοιρόπουλος Σπύρος
24.17-24.41 Ο Βασίλης ο Ταξιτζής 24’ Νικολαΐδης Γιώργος
24.44-1.51 Pelican’s Watch 67’ Μπίνζερ Λεία


Αμφιθέατρο Μεγάρου
Περ. Εν. Ευβοίας
20.00
ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ
Απονομή Βραβείων
Προβολή του Ντοκιμαντέρ
του Μιχάλη Κακογιάννη
«Η Ειρήνη Παππά στην Κύπρο»18, έτος παραγωγής 1977
Πρώτη προβολή
στην Ελλάδα.

Παράλληλες Εκδηλώσεις Ημερίδες- Συζητήσεις-Master Classes.
Αίθουσα Συνεδριάσεων Μεγάρου Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας

Σάββατο 8 Οκτωβρίου
12.00-14.00 Συζήτηση με θέμα «Ο Έρωτας στην ποίηση του Εμπειρίκου».
17.00-18.00 Συζήτηση «Η Τέχνη στον Δημόσιο Χώρο»
18.00-20.00 Master Class: Βασίλης Βασιλικός «Τηλεόραση και Ντοκιμαντέρ»

Πρόγραμμα Μονοπλάνο

Έκθεση Φωτογραφίας
Κατά τη διάρκεια του 5ου Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ και σε συνεργασία με το Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης», θα λειτουργεί έκθεση Φωτογραφίας «Μιχάλης Κακογιάννης», στο Φουαγιέ του Αμφιθεάτρου του Μεγάρου Περιφεριακής Ενότητας Εύβοιας. Ώρες λειτουργίας: 8.30-24.00.

ΤΟ EXILE ROOM ΕΠΑΝΕΡΧΕΤΑΙ

-------------------- ΠΕΜΠΤΗ 13/10 στις 21:00 --------------------

Αν ένα μάτσο γκραφιτάδες από τους δρόμους του Λος Άντζελες κατάφεραν να καβαλήσουν την προεκλογική καμπάνια του Ομπάμα, να διεισδύσουν στις διαφημιστικές εκστρατείες της Pepsi και να κάνουν ταινίες εντός και εκτός Hollywood, τότε όλα είναι δυνατά, σωστά; Σωστά, όπως θα σας διαβεβαιώσει οHarmony Korine λίγο μετά το Kids και λίγο πριν συνεργαστεί με τη Bjork, ο Mike Mills, λίγο μετά τα εξώφυλλα των Air και λίγο πριν τη Miranda July και οShepard Fairey λίγο μετά τα αυτοκόλλητα Obey Giant και λίγο πριν την αφίσα του Barack Obama. Όσοι είδαν το Exit Through the Gift Shop ξέρουν τι ακολούθησε. Καιρός να μάθετε τι προηγήθηκε....

-------------------- ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ --------------------

Exile Room, Αθηνάς 12, 3ος όροφος, απέναντι από τη στάση Μετρό Μοναστηράκι, τηλ 210 3223395, www.exileroom.gr

-------------------- ΣΗΜΕΙΩΣΗ --------------------

Όλες οι προβολές είναι δωρεάν και γίνονται χωρίς ελληνικούς υπότιτλους. Όποια ταινία είναι σε άλλη γλώσσα έκτος των Αγγλικών, θα είναι υποτιτλισμένη στα Αγγλικά. Όλες οι προβολές συνοδεύονται από ποτό χωρίς υποχρεωτικό αντίτιμο, αν και οποιαδήποτε εθελοντική συνδρομή είναι ευπρόσδεκτη.



Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Ο ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΙΝΟ ΡΟΤΑ


«Η Μουσική του Ρότα βασίζεται σ' αυτό που αποκαλούμε ανεξήγητο. Στη Μελωδία», επισημαίνει στο κείμενό του που δημοσιεύεται στο βιβλίο «Ο καθρέφτης και το μαχαίρι» (εκδ. Ικαρος). «Αλλά συγχρόνως παίζει και με την ανάμνηση. Αυτό που η μητέρα του φορούσε, αυτός στα χέρια του το μετασχηματίζει εκφραστικά σ' ένα σημάδι σύγχρονο ή και μελλοντικό. Γνωρίζει τέλεια τη μουσική παράδοση της χώρας του και την χειρίζεται χωρίς συμπλέγματα εθνικά. Δεν παριστάνει τον σύγχρονο γιατί είναι - και περιέχει τον καιρό του με όλες τις αντινομίες του. Εχει κι αυτός με τη σειρά του εννοήσει πως ο κόσμος της λεγόμενης Συμφωνικής Μουσικής είναι μια καλοδιατηρημένη οργάνωση όπως π.χ. οι Αχέπανς ή οι Ρόταρι, που έχουν ανάγκη να διατηρούν το ζωτικό τους ψέμα, όσο γίνεται και με κάθε μέσον, για ν' αποφεύγουν έτσι μια τελική αναμέτρηση με τον παρόντα χρόνο που αδιαφορεί για τις πολύπλοκες ηχητικές αναδιπλώσεις και για τον κόσμο που εννοεί να τις παρακολουθεί (...).

»Ο Ρότα είχε συνείδηση του λαϊκού. Απ' τη μητέρα του που λένε. Και θαυμαστά συνθέτει ολόκληρες σειρές από πρωτοφανέρωτες οικείες μελωδίες, που εξαρχής δεθήκανε με τα Φελινικά οράματα και φτιάξαν μία από τις πιο θαρραλέες και μαγικές στιγμές του κόσμου αυτού που ζούμε. Ο Φελίνι και ο Ρότα είναι η επιτυχημένη Ιταλία του Μεταπολέμου που γνωρίζει να διασκεδάζει και να βλέπει βαθιά τις ρωγμές και τους κραδασμούς του μέλλοντος, χωρίς να χάνει το αίσθημα και την μνήμη του μεταναγεννησιακού πάθους».

Ελευθεροτυπία 2 Οκτ 2011

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

Η ελληνική κοινωνία βιώνει το τέλος μιας εποχής με βίαιο τρόπο

Εχει αποδειχθεί ότι οι κρίσεις λειτουργούν σαν καταλύτης. Στην Ελλάδα, η ανώμαλη προσγείωση στο χείλος της χρεοκοπίας προκάλεσε σοκ. Λόγω της βαθιάς ψυχολογικής επίδρασης που άσκησε διευκόλυνε την αλλαγή συμπεριφορών και νοοτροπιών. Κατέστησε εφικτό αυτό που πριν ήταν σχεδόν ανέφικτο. Από την αρχή οι Ελληνες δυσφορούσαν για τα μέτρα, αλλά κατανοούσαν ότι κάτι έπρεπε να γίνει για να μην πέσει η χώρα στον γκρεμό. Η αμφιθυμία των πολιτών διευκόλυνε την πραγματοποίηση μεταρρυθμίσεων, που πριν από την εκδήλωση της κρίσης θα προκαλούσαν κύμα κοινωνικών αντιδράσεων.

Με άλλα λόγια, ήταν μοναδική ευκαιρία να εφαρμοστεί ένα εθνικό σχέδιο για την αντικατάσταση του καταρρέοντος κλεπτοκρατικού, σπάταλου, ανορθολογικού και παρασιτικού μοντέλου από ένα υγιές και παραγωγικό. Η κυβέρνηση Παπανδρέου, όμως, δεν αξιοποίησε την πολιτική δυνατότητα. Παρέμενε εγκλωβισμένη στην πεπατημένη και ασκούσε πολιτική με τον παλιό χρεοκοπημένο τρόπο. Αντί οι παρεμβάσεις της για την αύξηση των εσόδων και τη μείωση των δαπανών να είναι στοχευμένες, ήταν οριζόντιες. Αντί να θεσπίσει νέα πολιτικά - επιχειρησιακά εργαλεία χρησιμοποίησε τα αποτυχημένα παραδοσιακά. Τα ίδια και στο επίπεδο της αξιοποίησης των ουκ ολίγων λιμναζουσών αναπτυξιακών δυνατοτήτων.

Η άποψη ότι αυτά είναι μη ρεαλιστικά υποκρύπτει ιδιοτέλεια ή ανοησία. Είναι αληθές ότι η κοινή γνώμη έχει βαρεθεί να ακούει για καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, για πάταξη της διαφθοράς, για λειτουργικό εκσυγχρονισμό του κράτους κ.λπ., επειδή αυτές οι επαγγελίες έμειναν για δεκαετίες συνθήματα. Αυτό, όμως, δεν αλλάζει το γεγονός ότι το ριζικό νοικοκύρεμα και η βιώσιμη ανάπτυξη αποτελούν ζωτική ανάγκη.

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση έχασε με δική της ευθύνη κρίσιμο χρόνο και κυρίως σπατάλησε το πολύτιμο απόθεμα κοινωνικής ανοχής. Σήμερα, η οικονομία βυθίζεται στον φαύλο κύκλο της ύφεσης, η κοινωνία βράζει και η κρίση εμπιστοσύνης προς το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα παροξύνεται. Σ’ αυτό το κλίμα συμπαρασύρονται και τα σωστά μέτρα για λειτουργική εξυγίανση του κράτους και της οικονομίας.

Για να οδηγηθεί συντεταγμένα η κοινωνία σε υπέρβαση της κρίσης πρέπει να αρθεί το εμπόδιο που εγείρει η οξύτατη κρίση εμπιστοσύνης. Είναι προφανές ότι κανείς δεν θα δεχόταν να τον ξαναεγχειρίσει ένας γιατρός που σε προηγούμενη εγχείρηση τον είχε σακατέψει. Η διάχυτη εντύπωση πως η πολιτική ελίτ δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της κοινωνίας ενισχύεται από την άδικη κατανομή των βαρών και ωθεί την κάθε κοινωνική ομάδα να οχυρώνεται πίσω από τη δική της μισή αλήθεια, γεγονός που αναπαράγει το αδιέξοδο.

Η κρίση, όμως, δεν είναι μία δυσάρεστη παρένθεση. Η Ελλάδα θα ισορροπήσει για χρόνια σε χαμηλότερα επίπεδα. Η πολιτική δημιουργίας ελλειμμάτων προκειμένου να διατηρηθεί ένα επίπεδο ευημερίας έχει οριστικά τελειώσει. Η ελληνική κοινωνία ουσιαστικά βιώνει το τέλος μιας εποχής. Ενας πολύ μεγάλος αριθμός μικρομεσαίων εμπόρων, βιοτεχνών και ελεύθερων επαγγελματιών που επιβίωναν λόγω φοροδιαφυγής θα σαρωθούν. Ακόμα και οι υγιείς μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν πρόκειται να εξασφαλίζουν στους ιδιοκτήτες τους την ευημερία που τους εξασφάλιζαν την προηγούμενη περίοδο. Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν για πολλές κατηγορίες ελεύθερων επαγγελματιών. Οι αγρότες, που είχαν βολευτεί με περισσότερες απ’ όσες δικαιούνταν και σχετικά υψηλές επιδοτήσεις, με κρατικές παροχές και φθηνή μαύρη εργασία παράνομων μεταναστών, θα περιθωριοποιηθούν εάν δεν αυξήσουν τον κλήρο τους και κυρίως εάν δεν προσανατολιστούν σε καλλιέργειες αυξημένης ζήτησης και κατ’ επέκταση μεγαλύτερης απόδοσης. Οι δημόσιοι υπάλληλοι, που λόγω των αρμοδιοτήτων τους μπορούσαν να λαδώνονται, θα πρέπει να καταλάβουν ότι το πάρτι τελείωσε. Και όσοι δεν το καταλάβουν θα πρέπει να πάνε φυλακή.

Αυτή την περίοδο αποδομείται βιαίως ο εκτεταμένος και ανθεκτικός μικροϊδιοκτητικός τρόπος παραγωγής, που είναι η άλλη όψη της μικρομεσαίας θάλασσας. Η κοινωνική αυτή διάρθρωση έχει βαθιές ρίζες και έχει συμβάλει καθοριστικά στη διαμόρφωση των κυρίαρχων ιδεολογημάτων, νοοτροπιών και συμπεριφορών. Οι επιπτώσεις της είναι αντιφατικές. Από τη μία πλευρά, εμπόδισε την αύξηση της παραγωγικότητας και επίσης διαμόρφωσε τις τιμές σε σχετικά υψηλά επίπεδα. Από την άλλη, όμως, συγκράτησε την απασχόληση, εξασφάλισε ευελιξία και κυρίως δημιούργησε συνθήκες κοινωνικής ευστάθειας.

Χρέος του πολιτικού συστήματος ήταν από νωρίς να ωθήσει τους μικρομεσαίους σε κινήσεις εκσυγχρονισμού με σκοπό την αύξηση της ανταγωνιστικότητάς τους, την επιβίωση και τη μεγέθυνση όσων είχαν τη δυνατότητα. Αντί γι’ αυτό, το πολιτικό σύστημα τους αντιμετώπισε σαν εκλογική πελατεία, ανεχόμενο την εκτεταμένη φοροδιαφυγή τους και τα φαινόμενα νεοπλουτισμού και ξιπασιάς. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την κοινή πρακτική των υψηλών τιμών, εξασφάλισε κατά κανόνα στους μικρομεσαίους ένα εισόδημα μεγαλύτερο από όσο αντιστοιχούσε στην παραγωγική τους δραστηριότητα. Αυτός είναι ο λόγος που οι μικρομεσαίοι απειλούνται τώρα με αφανισμό.

Του Σταύρου Λυγερού

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2 Οκτ 2011